wpd5f86215.png
wpc4e96f53.jpg







wp1e509a15.jpg
wp978d48c6_0f.jpg
wp52311757.png

We schrijven 28 november 1909, als Georges Dheedene, zoon van Kamiel en Sidonie Meersman, het levenslicht ziet te Zulte.

wpc09ddbd4.jpg

De baan Gent-Kortrijk anno 2009. Dheedene werd geboren in het witte huis links. Een gedenkplaat herinnert aan de heuglijke gebeurtenis.

Na het lager onderwijs trekt Georges Dheedene naar het Sint Hendrikscollege te Deinze waar hij van 1921 tot 1927 zijn middelbare studies zal doen,  iets wat niet vanzelfsprekend is voor een gewone volksjongen ! Het is daar dat zijn talent de eerste maal opgemerkt wordt en onder impuls van de directeur, kanunnik Cesar Van Kerckhove, trekt Georges naar Gent, om in Sint Lucas Instituut de schildersopleiding te volgen. Dheedene wordt in die periode beloond met een gouden medaille (1933).

wp91ba058e.jpg

Georges Dheedene met de studiegenoten van het Sint Lucas Instituut  te Gent. We herkennen Georges vooraan, tweede van links.

Na zijn studies blijft de jonge kunstschilder nog enkele jaren hangen als lesgever in Sint Lucas, maar lesgeven is niet echt zijn ding en hij besluit al snel zich als "vrij" schilder in zijn geboortedorp te vestigen.

Geen makkelijke zaak om als kunstschilder te overleven! Wou je met schilderen je boterham verdienen dan moest je uit noodzaak wel in spelen op wat er bij de bevolking leefde. Fotografie is in die tijd nog een zeldzaamheid, de kleurenfotografie staat nog in haar kinderschoenen, en een schilderij is dé manier om  "iets", een landschap of een persoon, te vereeuwigen. De betere burgerij heeft in die tijd dan ook de gewoonte om hun salon, de beste plaats van het huis, op te smukken met  kleurrijke schilderijen.

Dheedene, die niet alleen een uitstekend landschapschilder maar ook een schitterend portrettist is, vindt algauw een publiek dat zijn werk naar waarde weet te schatten. Hij is bovendien een artistieke duizendpoot, die zijn talent ook ten dienste van het verenigingsleven stelt.

 

In 1928 staat hij samen met professor Gerard Van Der Schueren en Robert Ide aan de wieg van het Zultse Davidsfonds. Hij zal trouwens tot aan zijn dood ondervoorzitter van het Davidsfonds blijven.

 

Georges werkt ook verschillende malen mee aan de Firtelstoet (onder andere de firtelbok is van zijn hand) en sticht in 1930 de Zultse toneelvereniging Rodenbach.

Gaston Martens, de bekende toneelschrijver en eigenaar van de brouwerij waar Dheedene's vader werkt, woont dan nog in Zulte. Martens puurt  de inspiratie voor zijn toneelstukken vooral uit het dorpsleven. Veel van zijn stukken vinden hun oorsprong in de straffe verhalen die hij op zondagvoormiddag naarstig optekent tijdens zijn cafébezoeken.  Jaren later zal de schilder de gevierde Zultse auteur op doek vereeuwigen.

Dheedene maakt zowaar furore als acteur ! In die tijd was er nog geen sprake van gemengd toneel, en als er een vrouwelijke rol moet worden vertolkt, is het meestal Georges die, tot groot jolijt van zijn fans, deze voor zijn rekening neemt.

wpa0795d3f.jpg

De firtelbok, het werk van Georges Dheedene, werd in 1972 nog getrokken door kinderen.

In 1938 is Georges Dheedene medeoprichter van de schildersgilde "De Vierschaere" in Waregem.  De vereniging dankt ontleent haar naam aan het cafeetje waar de leden in het begin samen  komen.

In 1972 richten enkele leden van de Vierschaere een nieuwe vereniging op namelijk de Sint-Lucas kring, beide verenigingen zijn de dag van vandaag nog steeds actief.

In 1941 huwt Georges met Nelly De Cuyper uit Olsene. Het echtpaar vestigt zich in "het Zonnehuis" te Zulte, niet toevallig de villa waar de Olsense kunstschilder Modest Huys verbleef van 1927 tot 1932.

wpe34ae11e.jpg

Georges tijdens de restauratiewerken  in het Kortrijkse stadhuis.

 

wpa492a515.jpg

Na de oorlog heerst in Zulte, net als in de rest van Vlaanderen, grote vreugde om de overwinning van de geallieerden. De euforische sfeer weerspiegelt zich eveneens in de  Dheedene’s werk : de donkere, vooral bruine tinten maken plaats voor heldere, gevarieerde kleuren. De toon van zijn landschappen is optimistisch : het geploeter op het land heeft plaats gemaakt voor een kleurrijke ode aan de natuur.

 

Geleidelijk aan profiteert de kunstschilder nu ook van de algemene economische opbloei : zijn reputatie reikt tot ver buiten de dorpsgrenzen en van overal stromen de opdrachten binnen. Dheedene’s creativiteit kent geen grenzen : opvallend is de enorme verscheidenheid van onderwerpen. De wensen van zijn klanten zullen daar niet vreemd aan zijn. Dheedene schildert als bezeten ontelbare landschappen, portretten, Leiezichten, zeezichten, ruiters, bloemstukken, dorpszichten…

 

Maar Dheedene is en blijft een portrettist in hart en nieren. Het portret dat hij in 1962 schildert van Carla betekent het begin van een nieuwe stijl : de portretten worden vanaf nu gekenmerkt door krachtige borstelstreken, direct en trefzeker.

In 1969 verhuist de schilder opnieuw, dit maal naar een eigen landhuis gelegen aan de Leie.

 

De meester keert in 1971 terug naar een “oude liefde” : hij geeft opnieuw les aan de schildersschool Sint-Lucas te Waregem.

Hij blijft tot op het einde van zijn leven experimenteren met nieuwe technieken. Zo ruilt hij het vertrouwde penseel voor het paletmes en ontwikkelt hij een zeer persoonlijke stijl met olieverf op papier.

Georges met echtgenote Nelly en  beide zonen Piet en Lieven aan zee.

“De Schovenbinder” : olie op papier, geschilderd met het paletmes.

Georges Dheedene overlijdt, onverwacht en veel te vroeg, op 27 oktober 1973 ten gevolge van een hartaanval. Hij blijft echter voortleven in zijn rijk en zeer gevarieerd oeuvre dat in totaal meer dan tweeduizend schilderijen en tekeningen telt.

Georges is de zevende en tevens laatste telg van het grote gezin, dat het huis met nummer dertien betrekt langs de baan Gent-Kortrijk. In het gebouw zijn in die tijd naast een café, het Kantientje, ook een winkel, enkele stallen voor vee en zelfs een bolbaan ondergebracht. De dagen van vader Kamiel (met de roepnaam “Veerke”) zijn goed gevuld : naast succesvol cafébaas (kan moeilijk anders met vier dochters) werkt hij ook als brouwer in de Brouwerij Martens.

 

wp1a4c8bc7.jpg

Familiefoto met vader Kamiel en moeder Sidonie en drie zussen. In het deurgat komt Georges even om de hoek kijken. De man met hoed is iemand van de familie Martens.

wp3a3da644.jpg

Kanunnik Van Kerckhove  

wpf73c6957.jpg

Portret van Gaston Martens door Georges Dheedene, 1959.

wp242f0ccd.jpg
wp20f83cb3.jpg

Een zeldzame foto van villa Het Zonnehuis, gelegen langs de baan Gent-Kortrijk en gesloopt in 1971.

Portret van Carla, 1962

Het zijn barre tijden, de oorlog slaat ongenadig toe en het kersverse echtpaar heeft het tijdens en ook in de jaren na de oorlog niet altijd makkelijk om de eindjes aan elkaar te knopen.

Om financieel rond te komen laat hij zich in die periode ook in met enkele nevenactiviteiten, zoals de restauratie van de monumentale schouw in de schepenzaal van het stadhuis in Kortrijk.

wp8bebf260.jpg

In deze periode worden ook zijn twee zonen, Piet (1943) en Lieven (1946) geboren, en in 1951 verhuist het gezin naar een woning gelegen in de Kasteeldreef (de huidige Limnanderdreef).

wpfc663d6f.jpg

Het huis met atelier aan de Limnanderdreef ziet er na restauratie helemaal anders uit.

wpa732936f_0f.jpg
wp240cde78_0f.jpg
wp08cafd65_0f.jpg

Op het schilderij van de Kasteeldreef is het huis van Georges Dheedene (foto rechts) duidelijk herkenbaar.